Eksmisja

Składając pozew o rozwód można złożyć jednocześnie wniosek o nakazanie przez Sąd eksmisji drugiego małżonka z mieszkania stron. Sąd może wydać takie orzeczenia tylko w wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie. (art. 58 § 2 zd. 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Owo rażąco naganne postępowanie, o którym mowa w powołanym przepisie, może polegać na nadużywaniu alkoholu, stosowaniu przemocy fizycznej i psychicznej, stwarzających zagrożenie dla życia, zdrowia czy spokoju drugiego małżonka. Wniosek o eksmisję może być złożony w pozwie, ale także w dalszym piśmie procesowym, a nawet na rozprawie bezpośrednio do protokołu. Podlega on opłacie sądowej, o której sąd orzeknie w wyroku rozwodowym. Pamiętać należy, że orzeczenie eksmisji może nastąpić wyłącznie na wniosek strony, w tym przedmiocie bowiem sąd nie orzeka z urzędu.

Możliwość orzeczenia eksmisji zgodnie z art. 58 § 2 zd. 2 k.r.io. może nastąpić tak z lokalu zajmowanego przez małżonków na podstawie jakiegokolwiek tytułu prawnego, jak i zajmowanego bez takiego tytułu. Nie jest natomiast możliwym orzeczenie eksmisji małżonka ze wspólnie zajmowanego mieszkania, jeśli prawo do niego przysługuje wyłącznie temu małżonkowi. Ważne jest także to, że orzeczenie w wyroku rozwodowym eksmisji z mieszkania, do którego małżonkom przysługuje wspólne prawo, nie pozbawia eksmitowanego tytułu prawnego do lokalu, o tym bowiem jak to prawo zostanie ukształtowane po rozwodzie, tj. np. któremu z małżonków zostanie przyznany lokal, decyduje ostatecznie sąd w postępowaniu o podział majątku wspólnego.